Monday, 20 August 2012

ചിറകുകളില്ലാതെ പറക്കുന്ന ചിലത്


ഇന്നലെ നീ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതുപോലെ
ഒരു കൂടനിറയെ കവിതകളെ
നൂലില്ലാത്തൊരു പട്ടത്തിന്റെ
വാലില്ലാത്തൊരു അറ്റത്തു കെട്ടി
പറക്കാന്‍ വിട്ടതാണ്.

എത്രതവണ ഉറക്കമെണീറ്റ് നോക്കിയിട്ടും
മാഞ്ഞുപോവാന്‍ മടിക്കുന്ന
ഒരു സ്വപ്നം പോലെ
വൃത്തികെട്ട ഏതോ ഓര്‍മ്മക്കാടിനു മുകളില്‍
വെച്ചുതീണ്ടിയ ഒരു കാറ്റ്
അതിനെ നിരന്തരം ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചലമിറ്റുവീഴുന്ന മുറിവിലെ
പഴുപ്പു തേടുന്ന ഈച്ചകളെപ്പോലെ
എത്രതട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടും വിട്ടുപോവാന്‍ വിസമ്മതിച്ച്
ഒരു പൈങ്കിളിക്കൂട്ടം
അതിനെ പൊതിഞ്ഞുകൊത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആവര്‍ത്തനം വെയിലുപൊള്ളിച്ച ആകാശവും
മറവിയുടെ പൊടി പിടിച്ച മേഘജാലങ്ങളും താണ്ടി
എപ്പോഴായിരിക്കും
ആ പട്ടം നിന്റെ പറമ്പിലേക്ക് വീഴുക?


Photo Attribution: (Damir Sefić) / CC BY-NC 3.0